Encyklopedia INCI

Disodium Lauryl Sulfosuccinate

Laurylosulfobursztynian disodowy

Anionowy surfaktant: sól dwusodowa półestru kwasu sulfobursztynowego i alkoholu laurylowego. Myje i wzmacnia pianę w kostkach syndetowych, żelach i szamponach.

Czym jest laurylosulfobursztynian disodowy

Disodium Lauryl Sulfosuccinate to anionowy surfaktant z grupy sulfobursztynianów. CIR definiuje go jako sól dwusodową półestru kwasu sulfobursztynowego z alkoholem laurylowym: jedna grupa karboksylowa tworzy ester z alkoholem C12, druga pozostaje solą, a przy szkielecie kwasu bursztynowego jest jeszcze grupa sulfonianowa. Cząsteczka ma więc jeden łańcuch hydrofobowy i dwie grupy anionowe. Dialkilosulfobursztyniany, np. Diethylhexyl Sodium Sulfosuccinate, mają dwa łańcuchy i jedną grupę anionową, więc są mniej polarne.

Sulfobursztyniany, jak opisuje CIR, otrzymuje się w reakcji alkoholu z bezwodnikiem maleinowym, a następnie z wodorosiarczynem sodu, który wprowadza grupę sulfonianową. Sam składnik występuje w żelach, szamponach, kostkach syndetowych i płynach do kąpieli.

Jak działa laurylosulfobursztynian disodowy

  • myje i wzmacnia pianę; CosIng przypisuje mu też funkcję hydrotropu, czyli składnika, który poprawia rozpuszczalność innych substancji w wodzie;
  • w kostkach syndetowych łączy się go z izetionianami; kostki z sulfobursztynianami i acyloizetionianami mogą mieć pH 5,0-5,5, bliższe odczynowi skóry niż mydło (Mijaljica i in. 2022);
  • w wodzie tworzy pęcherzyki (wezykule), a nie tylko typowe micele, co opisali Matsuoka i in. (2022).

Stężenia i pH

W danych FDA i przemysłu z lat 2012-2013 zebranych przez CIR składnik miał 44 zgłoszone zastosowania: 41 w produktach spłukiwanych, w stężeniach do 7%, i 2 w niespłukiwanych, w stężeniach 2-3%. W produktach do włosów stężenia wynosiły 0,4-3,5%, a w produktach mających kontakt z błonami śluzowymi 1,9-3%. Wiązanie estrowe jest według CIR teoretycznie podatne na hydrolizę, zwłaszcza w środowisku kwaśnym, więc odczyn receptury wpływa na trwałość składnika.

Dla kogo jest ten składnik

Pasuje do produktów myjących dla skóry normalnej i suchej, w roli współsurfaktantu obok izetionianów, betain lub glukozydów. Nie powinny go stosować osoby z potwierdzoną alergią na sulfobursztyniany.

Jak stosować produkty z tym składnikiem

Żel, szampon lub kostkę spienia się na mokrej skórze i spłukuje. W płynach stoi zwykle za głównym surfaktantem, co odpowiada roli składnika wzmacniającego pianę. W kostce myjącej jego obecność obok Sodium Cocoyl Isethionate, przy braku soli kwasów tłuszczowych takich jak Sodium Cocoate czy Sodium Palmate, wskazuje na kostkę syndetową, a nie na mydło.

Bezpieczeństwo i przeciwwskazania

Składnik nie ma własnej oceny CIR. W 2013 r. panel rozważał włączenie monoestrów do przeglądu sulfobursztynianów, ale uznał, że danych dla diestru Diethylhexyl Sodium Sulfosuccinate nie można przenieść na bardziej polarne monoestry, i ocenił tylko osiem dialkilosulfobursztynianów (CIR 2013). W hodowli ludzkich fibroblastów sól dwusodowa półestru alkilowego kwasu sulfobursztynowego uszkadzała błony komórkowe przy stężeniu około dziesięciokrotnie wyższym niż Sodium Laureth Sulfate: EC50 około 1 mM wobec około 100 µM (Rigano i in. 1995). W badaniu krzyżowym z udziałem 72 zdrowych ochotników z dwóch kostek syndetowych z izetionianem i tym sulfobursztynianem mniej świądu i rumienia skóry dłoni wywoływała kostka z większą zawartością skrobi pszennej (Korting i in. 1992).

Alergię kontaktową opisano dla innych sulfobursztynianów, m.in. dioktylosulfobursztynianu sodu w kremie z kortykosteroidem (Lee i Lee 1998) i disodium ricinoleamido MEA-sulfosuccinate w szamponie (Tan i in. 1996). Danych o stosowaniu w ciąży brak.

Co pokazują badania

Dane są skąpe: informacje o stosowaniu zebrane przez CIR, badanie in vitro na fibroblastach, jedno badanie tolerancji kostek syndetowych z kilkoma surfaktantami i prace fizykochemiczne. Badań drażnienia i uczulenia u ludzi z samym składnikiem nie przedstawiono CIR i właśnie brak danych dla monoestrów zatrzymał ich ocenę.

Status prawny w Unii Europejskiej

Regulacja
Nie ujęty w załącznikach - brak ograniczeń rozporządzenia (WE) 1223/2009

Z czym łączyć, z czym uważać

Dobrze łączy się z

Mity i sprostowania

MitDisodium Lauryl Sulfosuccinate to SLS pod inną nazwą.

Jak jestSodium Lauryl Sulfate jest siarczanem alkilowym, w którym grupa siarczanowa łączy się bezpośrednio z alkoholem laurylowym. W sulfobursztynianie alkohol tworzy ester z kwasem sulfobursztynowym, a cząsteczka ma dwie grupy anionowe. Inny jest też Sodium Lauryl Sulfoacetate (SLSA), ester kwasu sulfooctowego; z omawianym składnikiem łączy go tylko łańcuch laurylowy.

Najczęściej zadawane pytania

Czym różni się od Disodium Laureth Sulfosuccinate?

W Disodium Laureth Sulfosuccinate alkohol laurylowy jest przed estryfikacją etoksylowany, czyli połączony z łańcuchem tlenku etylenu. To osobna nazwa INCI, którą CIR ocenił w grupie alkilo-PEG-sulfobursztynianów (2015) jako bezpieczną w produktach formułowanych tak, by nie podrażniały. Dla wersji laurylowej bez etoksylacji takiej oceny nie ma.

Czy produkty z tym składnikiem są odpowiednie dla dzieci?

Brak danych, które by na to wskazywały lub temu przeczyły. W danych zebranych przez CIR nie było zgłoszeń w produktach dla dzieci, a składnik nie ma własnej oceny bezpieczeństwa. Przy produktach dla dzieci pewniejszym wyborem są surfaktanty z oceną CIR i wynikami badań na ludziach.

Czy Disodium Lauryl Sulfosuccinate jest wegański?

Tak, do jego produkcji nie używa się surowców zwierzęcych. Alkohol laurylowy pochodzi z olejów kokosowego lub palmowego albo z syntezy petrochemicznej, a bezwodnik maleinowy i wodorosiarczyn sodu są związkami syntetycznymi.

Składniki o podobnym działaniu

Źródła

  1. CosIng: DISODIUM LAURYL SULFOSUCCINATE
  2. Cosmetic Ingredient Review, Safety Assessment of Alkyl Sulfosuccinate Salts as Used in Cosmetics, dokument ponownego przeglądu z danymi o stosowaniu, 2013
  3. Cosmetic Ingredient Review, Amended Safety Assessment of Dialkyl Sulfosuccinate Salts as Used in Cosmetics, projekt raportu końcowego dla panelu z uzasadnieniem pominięcia monoestrów, sierpień 2013
  4. Rigano L i in., Evaluation of predictable irritative power of surfactant mixtures by human fibroblast culture and its correlation to physico-chemical parameters, International Journal of Cosmetic Science 1995

Kartę opracowała Redakcja JoKaPROskin. Aktualizacja: .

Opis dotyczy składnika, nie właściwości leczniczych produktu. Kosmetyk pielęgnuje i poprawia wygląd skóry, nie leczy chorób ani nie zastępuje leku. Informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią porady medycznej. Stan prawny składnika odnosi się do rozporządzenia (WE) 1223/2009 na dzień aktualizacji karty.