Encyklopedia INCI

Sodium Lauroyl Methyl Isethionate

Lauroilometyloizetionian sodu

Anionowy surfaktant z grupy izetionianów, ester kwasu laurynowego. Myje skórę i włosy w szamponach i żelach bez siarczanów; dobrze rozpuszcza się w wodzie.

Czym jest Sodium Lauroyl Methyl Isethionate

To anionowy surfaktant z grupy acyloizetionianów, sól sodowa estru kwasu laurynowego z kwasem metyloizetionowym; Cosmetic Ingredient Review (CIR) opisuje go jako sól sodową kwasu 1-lauroiloksypropano-2-sulfonowego. Od znanego z kostek myjących Sodium Cocoyl Isethionate różni się tym, że zawiera jeden kwas tłuszczowy, laurynowy (C12), zamiast mieszaniny kwasów kokosowych, i ma dodatkową grupę metylową w części izetionianowej.

Kwas laurynowy pochodzi z oleju kokosowego albo z surowców palmowych, a część sulfonianowa powstaje w syntezie. Producent oferuje surowiec jako płatki z 80% substancji czynnej albo klarowny płyn z 32% i przeznacza go do szamponów, żeli pod prysznic, płynów do mycia twarzy i kąpieli oraz produktów dla dzieci. W danych CIR z 2013 roku wszystkie 33 zastosowania zgłoszone w USA dotyczyły produktów spłukiwanych.

Jak działa na skórę i włosy

Łańcuch laurylowy i ujemnie naładowana grupa sulfonianowa sprawiają, że cząsteczka tworzy micele i pozwala spłukać sebum oraz zanieczyszczenia. Grupa metylowa zmienia właściwości użytkowe w porównaniu z klasycznymi izetionianami:

  • dobra rozpuszczalność w wodzie pozwala tworzyć klarowne żele i szampony, podczas gdy Sodium Cocoyl Isethionate rozpuszcza się w wodzie tylko w ok. 0,01% (w 25°C);
  • według producenta ester drugorzędowy jest trwalszy wobec hydrolizy niż typowe estry;
  • może być głównym albo dodatkowym surfaktantem; producent przedstawia go jako zamiennik siarczanów laurylu sodu i amonu.

Stężenia i pH

W ankiecie przemysłu dla CIR z 2013 roku maksymalne stężenia w produktach spłukiwanych wynosiły 0,64-10,1%, a najwyższe dotyczyło szamponu. Producent podaje zakres pH receptury 4,8-8,5; poza nim rośnie ryzyko hydrolizy wiązania estrowego. Producent sprzedaje też koncentraty myjące, w których łączy go m.in. z Cocamidopropyl Betaine, Sodium Methyl Oleoyl Taurate lub glukozydami.

Dla kogo jest ten składnik

SLMI spotyka się w szamponach i żelach bez siarczanów, wybieranych przez osoby, którym produkty z SLS lub SLES przesuszają skórę albo skórę głowy. Pasuje do każdego typu skóry i włosów, ale o łagodności produktu decyduje cała mieszanka surfaktantów i ich łączne stężenie. Nie ma grupy, dla której byłby z zasady niewskazany.

Jak stosować produkty z tym składnikiem

Gdy SLMI stoi na liście INCI tuż po wodzie, jest głównym surfaktantem; niżej pełni rolę dodatkowego. Jego obecność wskazuje zwykle produkt bez siarczanów alkilowych, choć nie wyklucza innych surfaktantów anionowych.

Bezpieczeństwo i przeciwwskazania

Panel CIR w 2013 roku ocenił 12 soli izetionianowych, w tym SLMI, jako bezpieczne w obecnych warunkach stosowania, jeśli produkt jest sformułowany tak, by nie podrażniał. Ocena opiera się na wspólnej budowie grupy i danych dla pokrewnych związków. Izetionian sodu nie drażnił skóry królików i nie uczulał w teście LLNA. Sodium Cocoyl Isethionate w stężeniu 2,9% drażnił skórę ochotników słabiej niż SLS, ale w innym porównaniu ośmiu surfaktantów był drugi pod względem drażniącości, zaraz po SLS. W stężeniu powyżej 15% drażnił oczy królików.

Izetionian sodu nie działał teratogennie u szczurów, więc nie ma przesłanek do unikania szamponów z SLMI w ciąży i u dzieci. Izetioniany nie podlegają ograniczeniom w UE. Składnik nie wpływa na wrażliwość skóry na słońce.

Co pokazują badania

W raporcie CIR nie ma badań toksykologicznych ani klinicznych samego SLMI; oceniono go przez analogię do lepiej zbadanych izetionianów. Rozpuszczalność, trwałość i jakość piany opisują dokumenty producenta. Badania porównawcze łagodności dotyczą Sodium Cocoyl Isethionate i dają wynik pośredni: surfaktant słabiej drażniący niż SLS, ale nie obojętny dla skóry. Nie wiadomo, czy grupa metylowa zmienia tolerancję skóry.

Status prawny w Unii Europejskiej

Regulacja
Nie ujęty w załącznikach - brak ograniczeń rozporządzenia (WE) 1223/2009

Z czym łączyć, z czym uważać

Dobrze łączy się z

Mity i sprostowania

MitSodium Lauroyl Methyl Isethionate to po prostu SLS pod inną nazwą.

Jak jestTo inny związek. SLS (Sodium Lauryl Sulfate) jest siarczanem alkilowym, a SLMI estrem kwasu laurynowego z kwasem metyloizetionowym. Oba mają łańcuch C12 i ładunek ujemny, stąd podobne nazwy, ale należą do różnych grup chemicznych.

Najczęściej zadawane pytania

Czy szampon z SLMI pieni się tak jak szampon z SLS?

Producent przedstawia SLMI jako funkcjonalny zamiennik siarczanów laurylu sodu i amonu, dający gęstą pianę. Odczucie zależy jednak od całej mieszanki surfaktantów i od tego, jak bardzo przetłuszczone są włosy.

Czy SLMI nadaje się do mycia twarzy?

Producent przewiduje go także do płynów do mycia twarzy i produktów dla dzieci. CIR uznał izetioniany za bezpieczne w produktach niedrażniących; przy skórze reaktywnej znaczenie ma stężenie surfaktantów i czas kontaktu, dlatego płyn do twarzy spłukuje się po krótkim masażu.

Czy SLMI jest składnikiem naturalnym?

Częściowo. Kwas laurynowy pochodzi z olejów roślinnych, a część sulfonianowa powstaje w syntezie; producent określa udział składników pochodzenia naturalnego w surowcu na 80%. Sam związek nie występuje w przyrodzie.

Składniki o podobnym działaniu

Źródła

  1. CosIng: SODIUM LAUROYL METHYL ISETHIONATE
  2. Burnett CL i in., Amended Safety Assessment of Isethionate Salts as Used in Cosmetics, Cosmetic Ingredient Review, raport końcowy 2013
  3. Innospec, Explore personal care products: Europe, Middle East & Africa and Asia Pacific, katalog surowców (izetioniany i taurynianowe surfaktanty)
  4. Innospec, Isethionates: Iselux (Sodium Lauroyl Methyl Isethionate), strona produktu

Kartę opracowała Redakcja JoKaPROskin. Aktualizacja: .

Opis dotyczy składnika, nie właściwości leczniczych produktu. Kosmetyk pielęgnuje i poprawia wygląd skóry, nie leczy chorób ani nie zastępuje leku. Informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią porady medycznej. Stan prawny składnika odnosi się do rozporządzenia (WE) 1223/2009 na dzień aktualizacji karty.