Encyklopedia INCI

Aloe Barbadensis Leaf Juice

Sok z liści aloesu

Sok z liści aloesu zwyczajnego (Aloe vera), w ponad 98% woda z polisacharydami. Nawilża w tonikach, żelach i balsamach; surowiec powinien mieć ograniczoną zawartość antrachinonów.

Czym jest sok z liści aloesu

Aloe Barbadensis Leaf Juice to według CosIng sok wyciskany z liści aloesu zwyczajnego (Aloe barbadensis Miller, znanego jako Aloe vera). Liść ma dwie części o różnym składzie. Środek wypełnia przezroczysty miąższ (żel) z wody i polisacharydów, głównie częściowo acetylowanych łańcuchów mannozy i glukozy. Tuż pod skórką leżą komórki wytwarzające gorzki, żółty lateks z antrachinonami, m.in. aloiną (barbaloiną) i aloe-emodyną, które po spożyciu działają przeczyszczająco, a na skórze fototoksycznie (CIR, 2007).

Nazwa INCI nie mówi, czy sok pochodzi z samego miąższu, czy z całych liści; surowiec z całych liści bywa odbarwiany, by obniżyć zawartość antrachinonów. Program certyfikacji Międzynarodowej Rady Naukowej ds. Aloesu (IASC) z 1998 r., przytoczony przez CIR, wymagał, by „żel aloesowy z całych liści” miał 0,46-1,31% suchej masy i pH 3,5-4,7.

Jak działa sok z liści aloesu

Polisacharydy miąższu wiążą wodę jak humektanty, więc sok nawilża warstwę rogową, nie zostawiając tłustej warstwy. Nie tworzy jednak filmu, który ograniczałby odparowanie wody, dlatego przy suchej skórze potrzebuje towarzystwa emolientów. Daje uczucie ukojenia skóry podrażnionej słońcem, ale nie jest filtrem UV.

Stężenia i pH

Według CIR (2007) składniki z aloesu stosowano zwykle w stężeniach surowca do 0,1%, wyjątkowo do 20%, przy czym sam surowiec mógł być czystym sokiem albo zawierać zaledwie 0,0005% aloesu, np. jako koncentraty 10:1 i 40:1 lub proszek 200:1 rozpuszczany w wodzie. W UE nie ma limitu stężenia soku z aloesu w kosmetykach.

Dla kogo jest sok z liści aloesu

Dla każdego typu skóry, także tłustej i mieszanej, jako lekki składnik nawilżający toników, żeli i emulsji; w produktach po opalaniu daje uczucie ukojenia. Nie powinny go stosować osoby z potwierdzonym uczuleniem na aloes.

Jak stosować produkty z sokiem z liści aloesu

Tonik lub żel z sokiem aloesowym nakłada się rano i wieczorem na oczyszczoną skórę, przed kremem. Produkt po opalaniu stosuje się po powrocie ze słońca.

Bezpieczeństwo i przeciwwskazania

Panel CIR (2007) uznał składniki z aloesu zwyczajnego za bezpieczne w kosmetykach pod warunkiem, że zawartość antrachinonów w surowcu nie przekracza 50 ppm. Choć antrachinony działają fototoksycznie, w testach produktów z aloesem na ludziach nie stwierdzono fototoksyczności ani fotoalergii. CIR opisuje pojedyncze przypadki kontaktowego zapalenia skóry i pokrzywki kontaktowej po aloesie.

W UE aloina ani aloe-emodyna nie mają wpisów w załącznikach rozporządzenia 1223/2009, a karta CosIng soku nie podaje ograniczeń. Obawy dotyczą spożycia: EFSA (2018) uznała, że pochodne hydroksyantracenu należy traktować jako genotoksyczne i kancerogenne, dopóki nie ma danych przeciwnych. Rozporządzenie Komisji (UE) 2021/468 zakazało dodawania do żywności preparatów z liści aloesu zawierających te związki; Sąd UE stwierdził nieważność tego wpisu wyrokiem z 13 listopada 2024 r. (T-189/21), a Komisja wniosła odwołanie. Kosmetyk z oczyszczonym sokiem nie jest przeciwwskazany w ciąży.

Co pokazują badania

Dal’Belo i in. (2006) u 20 kobiet stosowali emulsje z liofilizowanym ekstraktem aloesu: po jednej aplikacji nawilżenie warstwy rogowej wzrosło przy 0,25% i 0,5%, a po 2 tygodniach także przy 0,1%, bez zmiany TEWL. Reuter i in. (2008) u 40 ochotników nakładali pod opatrunkiem żel z 97,5% aloesu na skórę naświetloną UVB: po 48 godzinach rumień był mniejszy niż po placebo i po 1% hydrokortyzonie w żelu, ale większy niż po 1% hydrokortyzonie w kremie. Puvabanditsin i Vongtongsri (2005) u 20 osób nie stwierdzili, by krem z 70% aloesu chronił przed oparzeniem i opalenizną albo przyspieszał ustępowanie oparzenia bardziej niż placebo. Badania są małe, a preparaty różniły się od typowych kosmetyków.

Mity i sprostowania

MitŚwieży żel prosto z liścia jest łagodniejszy i bezpieczniejszy niż kosmetyk z aloesem.

Jak jestPrzy domowym krojeniu liścia do żelu może przedostać się lateks spod skórki, zawierający antrachinony. Część przypadków uczulenia opisanych w raporcie CIR dotyczyła właśnie świeżego żelu z rośliny, a surowiec kosmetyczny ma kontrolowaną zawartość antrachinonów.

Najczęściej zadawane pytania

Czym różni się Aloe Barbadensis Leaf Juice od Aloe Barbadensis Leaf Extract i Leaf Juice Powder?

Sok to płyn wyciśnięty z liści, ekstrakt otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikiem, a proszek przez wysuszenie soku. CosIng przypisuje ekstraktowi więcej funkcji, m.in. emolientu i humektantu. Wszystkie pochodzą z tej samej rośliny, a o ilości aloesu w produkcie decyduje stężenie surowca, nie nazwa.

Co oznacza napis „99% aloesu” na opakowaniu?

Z nazwy INCI i miejsca w składzie nie da się tego sprawdzić. Według CIR surowce aloesowe to zarówno czysty sok, jak i mieszanki z ułamkiem procenta aloesu, a sok bywa odtwarzany z koncentratu lub proszku. Takie oznaczenie może opisywać udział soku odtworzonego z koncentratu, a nie zawartość samego aloesu.

Czy aloes w kosmetyku może działać przeczyszczająco jak aloes do picia?

Nie. Przeczyszczająco działają antrachinony z lateksu spod skórki liścia, i to po spożyciu. W kosmetyku sok nakłada się na skórę, a surowiec powinien mieć ograniczoną zawartość tych związków.

Składniki o podobnym działaniu

Źródła

  1. CosIng: ALOE BARBADENSIS LEAF JUICE
  2. Cosmetic Ingredient Review, Final report on the safety assessment of Aloe Andongensis Extract, Aloe Barbadensis Leaf Juice and related ingredients, International Journal of Toxicology 2007
  3. EFSA Panel ANS, Safety of hydroxyanthracene derivatives for use in food, EFSA Journal 2018
  4. Reuter J i in., Investigation of the anti-inflammatory potential of Aloe vera gel (97.5%) in the ultraviolet erythema test, Skin Pharmacology and Physiology 2008

Opis dotyczy składnika, nie właściwości leczniczych produktu. Kosmetyk pielęgnuje i poprawia wygląd skóry, nie leczy chorób ani nie zastępuje leku. Informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią porady medycznej. Stan prawny składnika odnosi się do rozporządzenia (WE) 1223/2009 na dzień aktualizacji karty.